Interview Marry Bernhart : sinds 1948 alle denkbare koorstukken meegezongen.
Marry Bernhart, geboren in 1931 en sinds 1948 lid van Soli Deo Gloria, heeft nooit noten leren lezen, maar alle denkbare oratoria en andere koorstukken meegezongen. Haar geheim ? Altijd naar de dirigent blijven kijken en alle repetities bijwonen ; dan komt het wel goed.
Een echte Sliedrechtse : geboren in wijk A .
Ze komt uit een traditioneel Sliedrechts gezin . Geboren in wijk A . Vader was machinist op de baggermolen De Hoop 3 . Moeder zorgde voor de 10 kinderen . En na de vakschool doorlopen te hebben moest Marry thuis komen werken . Daarna heeft ze meer dan 30 jaar in het oude gemeentehuis de boel brandschoon gehouden. Iedere week werd het koperwerk gepoetst ! Moet u voor de grap eens gaan kijken hoe het er nu uit ziet. Lang thuis gewoond, maar op latere leeftijd aan de haak geslagen door een man die als Turkse gastarbeider, zoals dat destijds heette, naar Nederland kwam. Nu al weer lange tijd alleenstaand, waardoor de wekelijkse repetitie van Soli welkom is voor het onderhouden van de sociale kontakten.
Waar komt de inspiratie vandaan ?
Zoals zo vaak : uit de jeugd. De ouders zongen – als vader tenminste thuis was – veel samen. Moeder zong ook veel met de kinderen. Er was een kinderkoor onder leiding van Jacob Hamel. Er werd meegezongen met de radio en de meester van school 6 in de Prins Hendrikstraat zong veel liedjes.
Het oudste lied dat nog in haar hoofd zit gaat als volgt : Ik heb een mooie rit gemaakt .
‘k Heb een mooie rit gemaakt
Door de ganse stad
Wel een goeie drie kwartier
Jongens wat een pret was dat
Met een elektrische tram
Voor een duppie maar!
Of het fijn was? Nou, en of!
Jongens, reken maar!
Refrein:
Tingelingeling,tingelingeling
tingelingelingeling
tingelingeling, tingelingeling,
tingelingelingelingeling
Was de kleur van ‘t lichtje groen
Ging de tram vooruit
Brandde ‘t licht met rode kleur
Moest er iemand uit
Ging de bel van ting, ting, ting,
Mensen van de lijn
Voor de electrische tram
Moet er ruimte zijn!
Refrein
In de tram zat ook een juf
Van het platte land
Op haar schoot een eiermand
Vol, tot aan de rand
Plots gleed bij een scherpe bocht
Wat een ongeluk!
Juf met mand zo van de bank
Al de eiers stuk
Refrein
‘k Heb een mooie rit gemaakt
Door de ganse stad
Wel een goede drie kwartier
Wat een eind was dat
Met een elektrische tram
Voor een duppie maar!
Of het fijn was? Nou, en of!
Jongens, reken maar!
Refrein
Het begin bij Soli en het vervolg.
In de oorlog lag het verenigingsleven stil , waren verenigingsruimten gevorderd en moest iedereen ’s avonds na 8 uur binnen zijn . Na de oorlog werd Soli heropgericht ; eerst nog als christelijk gemengde zangvereniging en Marry werd samen met een vrienden lid. Er werd gerepeteerd in het CJMV-gebouw onder leiding van dirigent Arie Bouwman, die duidelijk streefde naar een hoger zangniveau .
Er werd deelgenomen aan concoursen , waarbij een hoogtepunt was dat van in het Kroondomein van Koningin Wilhelmina in Hoog Soeren, waar de eerste prijs werd behaald met het hoogste aantal punten én lof van de jury. Het patroon was meestal : met de bus op stap ; in de morgen ergens zingen en dan ’s middags iets bijzonder bezoeken. Zo gebruikt ze nog steeds een der eerste plastic bekers, die in een fabriek van Mepal werd geproduceerd. Er werd in ’s Gravenzande in de kassen gezongen . En werd deelgenomen aan internationale festivals, wat een keer leidde tot een tegenbezoek aan een Pools koor. Een in Polen gezamenlijk met het andere koor gezongen “Waar de blanke top der duinen “ maakte een onvergetelijke indruk.
“Als je in een koor zingt, dan voel je je samen één “, aldus Marry.
Met een deelnemer van een Hongaars koor tijdens weer een ander festival heeft Marry nog steeds contact. Zij is met een Duitster getrouwd, hetgeen de taalbarrière kleiner maakt.
Ook is een keer een reis naar Londen georganiseerd waar in de Royal Albert Hall werd meegezongen met een massale uitvoering van de Messiah van Händel.
Een dieptepunt was een ongeluk waarbij 4 koorleden in de auto op weg naar een concert op een spoorwegovergang omkwamen. Het koor is lang in diepe rouw geweest.
Ontwikkeling tot oratoriumkoor.
Na dirigent Arie Bouwman volgden Henk Korteweg, Ton van Oyen), Arie Hoek, Pim Overduin en nu al weer een aantal jaren Danny Nooteboom. Het koor is min of meer vanzelf toegegroeid van en gemengde zangvereniging naar een oratoriumvereniging. Wie en wat uiteindelijk de doorslag voor die verandering gaf, kan Marry zich niet herinneren.
Een kleine greep uit haar partituren die op de foto te zien zijn : Matthäus ( 13 x ! ) en Johannes Passie, Weihnachtsoratorium, Paulus, Elias, die Schöpfung, Armed Man, requiems van Mozart en Fauré ( de mooiste volgens Marry ) , stukken van Schubert, de Missa brevis van Mozart en…………….
Ze verheugt zich erop om in november mee te gaan naar Brugge om daar te zingen in de St Gilleskerk
En na het jubileumjaar 2019 ? Tja : een mens moet een keer stoppen, maar Marry zou de wekelijkse repetities wel enorm gaan missen.
–/–
Tekst : Johan Lavooi, juli 2019
